Met het vergrijzen van de populatie neemt ook de gemiddelde restauratiegraad geleidelijk steeds verder toe. Uiteindelijk zal dit aanleiding geven tot verlies van elementen, die aan het einde zijn gekomen van de restauratieve cyclus’. Wanneer uiteindelijk een groot gedeelte van de gebitselementen afwezig is of op korte termijn verloren zal gaan, wordt gesproken van een sterk gereduceerde restdentitie of een pre-edentate situatie (6 of minder gebitselementen per tandboog). Het aanvullen van de ontbrekende gebitselementen draagt bij aan het behoud van de orale functies. Maar tot wanneer is dit nog zinvol en welke ‘ultieme’ mogelijkheden staan ons ter beschikking. Behoud van de processus alveolaris is bij uitneembare voorzieningen van groot belang als het gaat om stabiliteit en draagcomfort van uitneembare partiële voorzieningen. Tevens kan een te abrupte overgang van een betande situatie naar volledige tandeloosheid bij de oudere patiënt tot grote adaptatieproblemen aanleiding geven of zelfs tot het niet meer dragen van een prothetische voorziening. Het verdient daarom de voorkeur om de overgang van een eigen dentitie naar een geheel onbetande situatie zo soepel en geleidelijk mogelijk te laten verlopen.

Leerdoelen:

  • Indicaties voor dubbelkroon constructies
  • Verschil tussen overkappingsprothetiek op natuurlijke pijlers en dubbel/telescoopkronen
  • Verschillende type dubbelkronen;
  • Een pijleranalyse per kaak kunnen uitvoeren
  • Levensduur van dit type prothetiek

 

Phillip van Rijn studeerde af in 2018 aan de Rijksuniversiteit Groningen.

In het laatste jaar van zijn opleiding heeft hij een semester uitgebreide prothetiek gevolgd aan de Charité Universitaetsmedizin in Berlijn en volgde direct daarop een 4 jarig traineeship Restauratieve Tandheelkunde op het CTM in Groningen en was daar tevens 4 jaar docent op het gebied van digitale tandheelkunde en kroon- en brugwerk.

Hij bekwaamde zich verder in de digitale tandheelkunde en volgde een uitgebreide cursus in exocad van een zirkonzahn-tandtechnicus. Hij heeft grote affiniteit met digitale tandheelkunde en heeft zich verregaand bekwaamd in de nieuwste 3D-technieken om zo behandelingen  voorspelbaarder, efficiënter en beter te maken. Ook  heeft hij ruime ervaring met telescoopconstructies, waarmee in met name extreem gereduceerde dentities de grenzen van behandelmogelijkheden enorm kunnen worden verruimd.